پیشبینی 11 اندیشکده و استراتژیست معروف از تاثیرگذاری جهانی کرونا
نشریه فارن پالسی از 11 متفکر برجسته خواسته است تا پیشبینی کنند کرونا چگونه بر روابط سیاسی و اقتصادی جهان تاثیر خواهد گذاشت.
خلاصه نظرات 11 متفکر برجسته درباره تأثیر کرونا بر روابط سیاسی و اقتصادی:
استیون والت، نظریه پرداز روابط بین الملل:
قدرت گیری ناسیونالیسم، کمرنگ تر شدن گلوبالیسم و تضعیف بازار آزاد.
رابین نیلبت، رئیس اندیشکده چتم هاوس:
پایان جهانی شدن، کرونا می تواند کمر جهانی سازی اقتصادی را بشکند.
محبوبانی، اندیشکده پژوهشی آسیا- سنگاپور:
تسریع روند عبور از جهانی شدن آمریکایی.
جان ایکنبری، استاد دانشگاه پرینستون:
قدرت گیری چین، ناسیونالیست ها و حتی انترناسیونالیست های لیبرال، تقویت ناسیونالیسم، شدت گیری رقابت میان قدرت های بزرگ و جدا شدن استراتژیک.
شانون اونیل، عضو اندیشکده شورای روابط خارجی آمریکا:
تضعیف اصول سیاسی تولید جهانی، کوچکتر شدن شرکت های زنجیره ای در جهان.
شیوشانکار، دانشگاه ملی سنگاپور:
تغییر سیاست در همه کشورها حتی جوامع آزاد به سود دولت ها، بعید است اوضاع به سود اقتدارگرایان و پوپولیست ها تغییر کند.
جوزف نای، نظریه پرداز روابط بین الملل:
کرونا ناکافی بودن استراتژی امنیت ملی ترامپ را آشکار کرد، آمریکا نمی تواند تنها به قدرت خود متکی بماند، تأکید بر همکاری های مشترک در مقابل تهدیدهای آتی، باید نحوه به کار بردن قدرت با دیگر بازیگران را بیاموزیم، در تنظیم استراتژی خود با جهان جدید ناکام بودیم.
ریچارد هاس، رئیس اندیشکده شورای روابط خارجی:
دشواری برای عبور از این بحران برای کشورهای مختلف، افزایش شمار دولت های درمانده و تضعیف شده، وخیم تر شدن روابط چین و آمریکا، تضعیف فرایند همگرایی اروپایی، بهبود وضعیت بهداشت جهانی، تضعیف میل به جهانی شدن.
جان آلن، رئیس اندیشکده بروکینگز:
تغییر شکل ساختار قدرت در نظام بین الملل، کاهش فعالیت اقتصادی و افزایش تنش بین کشورها، در دراز مدت کاهش چشمگیر ظرفیت تولید اقتصاد جهانی، افزایش بی ثباتی و درگیری گسترده در داخل و خارج از مرزها.
کوری شایک، معاون اندیکشده مطالعات استراتژیک:
آمریکا دیگر به عنوان یک رهبر بین المللی شناخته نمی شود. بحران همه گیری کرونا نشان داد واشنگتن در آزمون رهبری جهانی شکست خورده است.
نیکلاس برنز، عضو اندیشکده بلفر:
تردید در خصوص توانایی آمریکا برای مدیریت این بحران، اگر آمریکا و چین به جنگ لفظی خود پایان ندهند، از اعتبار هر دو کاسته می شود، اگر اتحادیه اروپا نتواند به داد شهروندانش برسد، دولت های ملی در اروپا صدایش بلندتر خواهد شد.
