IRIB World Service

در بخش پنجم مقاله، مصادیق خشونت پلیس علیه زرد پوستان و یهودیان ضدصهیونیسم را بررسی می کنیم.

در قرن بیستم میلادی، مهاجران زیادی از سراسر دنیا به آمریکا سرازیر شدند، که بخشی از آنان  را مهاجران زردپوست از مناطق شرقی آسیا تشکیل می دادند. عده زیادی از آن مهاجران، مردان و زنان چینی، تایلندی و ویتنامی بودند که برای کار به آمریکا مهاجرت کردند. هم اکنون اقلیت زردپوستان در امریکا را، فرزندان و نسل های بعدی آن مهاجران و مهاجران سال های اخیر تشکیل می دهند که اغلب با دستمزدهای بسیار کم در فعالیت های سخت و طاقت فرسا بویژه در عرصه ساخت و ساز  مشغول به کار هستند. زردپوستان علیرغم نقش قابل توجهی که در توسعه امریکا دارند، به دلیل درآمد پایین مجبورند برای گذران زندگی در محلات فقیر نشین زندگی کنند، که این، خود، زمینه ای است تا همواره در معرض برخورد تبعیض آمیز و خشونتبار پلیس قرار داشته باشند.

در سال 1999میلادی، «دنی دان» (Danny Dunn) مرد میانسال زردپوست که از اختلالات روانی و ذهنی هم رنج می برد، در شهر کرن کالیفرنیا Kern در اثر ضرب و جرح و خشونت بی­ رحمانه پلیس در بازداشتگاه به قتل رسید. ماجرا از این قرار بود که سه افسر پلیس، دنی دان را که هیچگونه تعادل روانی و قدرت تصمیم­ گیری نداشت، با کتک ­و ضرب و شتم شدید دستگیر و به بازداشتگاه منتقل نمودند که در آنجا ابتدا با اسپری فلفل، بینایی او را از بین بردند. سپس، این افسران پلیس درحالی که از پشت، دست دنی دان را بسته بودند، روی کمرش نشسته و با خشونت تمام او را تا هنگامی که از هوش رفت، مورد ضرب و جرح قرار دادند. پس از بی­هوش شدن دنی دان، پلیس او را به بیمارستان منتقل کرد که البته پیش از رسیدن به آنجا درگذشته بود.در گزارش کالبد شکافی جسد دنی دان، دلیل مرگ، خونریزی داخلی و آسیب به کلیه و کبد او اعلام شد، که علت آن البته ضربات شدید افسران پلیس بر پیکر وی بود. با این حال دادگاه، مرگ او را کاملاً تصادفی دانست و سه افسر پلیس جنایتکار را تبرئه کرد.

در نمونه ای دیگر از این نوع حوادث، در 13 جولای سال2003 میلادی، خشونت بی دلیل پلیس علیه یک زن زردپوست منجر به کشته شدن وی شد، که خشم و اعتراض جامعه آسیایی-آمریکایی ها را به همراه داشت. در این حادثه، «کائو تی بیچ تران» (Cau Thi Bich Tran)، یک زن 25 ساله زردپوست که اصالتاً ویتنامی و مادر دو کودک بود، توسط افسر پلیس سفید پوست، «چاد مارشال»( Chad Marshall)، به ضرب گلوله در داخل خانه خود در شهر سن خوزه San Jose کالیفرنیا کشته شد. ماجرا اینگونه شکل گرفت که دو افسر پلیس سفید پوست مرد، با شکایت همسایه­ ها از سروصدای زیاد نوزاد این زن زردپوست، به طور ناگهانی و بدون اینکه خود را معرفی کنند وارد خانه او شدند. این مادر جوان و بیدفاع که به شدت ترسیده و دچار شوک و دستپاچگی شده بود، با انگلیسی ضعیف و دست و پاشکسته، از این دو افسر پلیس خواست که خانه او را ترک کنند. اما یکی از آنها یعنی چاد مارشال، این زن  را درحال برداشتن یک بشقاب غذا از روی میز هدف گلوله قرار داد و علیرغم به زمین افتادن این زن، چند بار دیگر به او شلیک کرد. افسر پلیس قاتل در توجیه جنایت خود مدعی شد که از برداشتن بشقاب غذا از روی میز توسط زن مذکور، احساس خطر کرده است.

در واقع می توان گفت «کائو تی بیچ تران» زن 25 ساله زرد پوست در داخل خانه خود تنها به این جرم با شلیک گلوله پیاپی یک افسر پلیس سفیدپوست به قتل رسید که نوزادش گریه کرده بود. این واقعه تاسف بار، اعتراضات عمومی گسترده ای را در آمریکا به دنبال داشت. علیرغم این اعتراضات، پلیس آمریکا نه تنها از خشونت خود علیه رنگین پوستان نکاست، بلکه خشونت علیه زردپوستان در سالهای بعد نیز ادامه یافت. بعنوان نمونه، کانگ چون ونگ Kang Chun Wong،پیرمرد 84 ساله زردپوست آسیایی در 20 می 2017 به هنگام عبور از خیابان در منهتن نیویورک به شدت توسط پلیس مصدوم شد. این پیرمرد در حین قدم زدن، بدون هیچ دلیل موجهی با ضربات باتوم، مورد ضرب و شتم وحشیانه پلیس نیویورک قرار گرفت. تداوم این گونه جنایات علیه اقلیت ها، از تداوم نژادپرستی در جامعه امریکا و بویژه دستگاه پلیس و محاکم این کشور حکایت می کند. آنچنانکه نظرسنجی شبکه تلویزیونی سی ان ان در سال 2013 نشان داد، حدود 83درصد مردم امریکا نیز، هنوز در قرن بیست و یکم، نژادپرستی را یکی از مشکلات اصلی جامعه آمریکا می دانند .

بررسی ها و مطالعات به عمل آمده، گویای آن است که اقلیت ­های نژادی، قومی و مذهبی بیشتر از سایر شهروندان آمریکایی در معرض خشونت پلیس قرار می­ گیرند. بویژه در صورتی که خصوصیات ظاهری یک فرد از رنگ پوست گرفته تا نوع پوشش و لباسش آشکار کننده اعتقاد  یا تعلق وی به مذهب یا قومیتی خاص باشد، احتمال قرار گرفتن وی در معرض خشونت و برخورد تبعیض آمیز پلیس آمریکا به مراتب بیشتر می­ شود. در عین حال، خشونت علیه اقلیت ها و تبعیض قومی و نژادی حاکم بر آمریکا را تقریباً در هر محیط اجتماعی و مکانی  می ­توان مشاهده کرد. در خیابان ­ها، در ورزشگاه ها، در سینماها، در ادارات دولتی و خصوصی، در دادگاهها و زندان­ ها و حتی در مدارس.

علیرغم تلاش مستمر قوای مجریه و قضائیه امریکا برای مخفی نگهداشتن برخوردهای  خشن پلیس با رنگین پوستان و اقلیت ها که در موارد بسیاری به قتل یا معلولیت جسمی و روانی آنها منجر می شود، امروزه افشای روزافزون این برخورد ها از طریق اینترنت و شبکه های اجتماعی با فراگیر شدن و سهولت استفاده مردم از تلفن های همراه هوشمند، سبب  گسترش اطلاع رسانی و انسجام هرچه بیشتر جنبش های اعتراضی مدنی در سراسر آمریکا شده است. بطورمثال، در سپتامبر 2018 میلادی، هزاران نفر از مخالفان نژادپرستی در آمریکا به مدد اطلاع رسانی وسیع مردمی از طریق شبکه های اجتماعی توانستند با هماهنگی و انسجام کم سابقه ایدر واشنگتن گرد هم آیند و تظاهرات اعتراض آمیز بزرگی را در میدان آزادی این شهر برگزار کنند که بازتاب وسیعی در رسانه های آمریکا و جهان داشت.این تظاهرات در سالگرد اغتشاشات طرفداران برتری نژادی سفید پوستان در شارلوتزویل (Charlottesville ) ایالت ویرجینیا و در محکومیت آن اغتشاشات صورت گرفت. شرکت کنندگان در تظاهرات بزرگ واشنگتن با محکوم نمودن ادعای برتری نژادی سفید پوستان در آمریکا، خواستار پایان دادن واقعی به نژاد پرستی در این کشور شدند.

در میان اقلیت های آمریکا، وضعیت اقلیت یهودیان، کاملا متفاوت است. بسیاری از سرمایه­ داران متنفذ و صاحبان رسانه های بزرگ و تاثیرگذار در آمریکا، یهودی هستند. آنها سالهاست که با تبلیغات گوناگون و پروپاگاندای رسانه­ ای و نفوذ در کانون های قدرت سیاسی و اقتصادی تلاش داشته اند تا تصویر خوبی از یهودیان در اذهان مردم آمریکا، ایجاد کنند. در حالی که قانون اساسی آمریکا بر آزادی دینی در این کشور تأکید دارد، اما عمدتا یهودیانی که صهیونیسم و سیاست­ های جنگ افروزانه ­ و توسعه طلبانه رژیم اسرائیل در سرزمین­ های اشغالی فلسطین را تایید می کنند، از حمایت این قانون برخوردارند. لابی قدرتمند و پرنفوذ صهیونیسم در کنگره آمریکا مصداق این مدعی است. با این حال، در میان یهودیان آمریکا، گروهها و شخصیت هایی شامل مقامات دینی و خاخام­ های یهودی نیز هستند که به دلیل مخالفت با صهیونیسم و رژیم صهیونیستی، با خشونت و تبعیض پلیس و ارگان های دولتی دبگر امریکا روبرو می شوند. یهودیان ضد صهیونیسم در آمریکا اقلیتی هستند  که حتی بیش از سایر اقلیت های این کشور تحت  فشار و سانسور رسانه ای قرار دارند و آگاهی و اطلاع عمومی از خشونت­ های پلیس درباره آنان به راحتی میسّر نیست.

یکی از نمونه برخوردهای خشونت­ آمیز پلیس با یهودیان ضد صهیونیسم در سال 2012 میلادی اتفاق افتاد که در مطبوعات و رسانه های نسبتا مستقل بازتاب یافت. در این خصوص، الیزابت فلاک (Elizabeth Flock ) در گزارشی افشاگرانه که به طور همزمان در پایگاه خبری یو اس نیوز انتشار یافت، خبر داد : "یهودیان معترض به برگزاری کنفرانس ایپک (مربوط به کمیته امور عمومی اسرائیل و آمریکا) در واشنگتن، در مقابل محل این کنفرانس تجمع کردند تا درباره خطرات نفوذ این لابی صهیونیستی در سیاست آمریکا به مردم هشدار دهند. این تجمع با برخورد شدید و خشونت ­آمیز پلیس آمریکا مواجه شد. هرچند این تظاهرات به شکل کاملا آرام و به دور از هرگونه ایجاد تنش از سوی خاخام ها و یهودیان معترض انجام می ­شد، اما پلیس با باتوم و سایر ابزارها به جان خاخام ­هایی که تنها پلاکاردهایی با شعارهای ضد صهیونیستی در دست داشتند، افتاد. خاخام­ های یهودی، در شعارهایشان، با اعلام اینکه صهیونیست­ ها همان عملی را مرتکب می­ شوند که هیتلر و سران آلمان نازی در عصر خود مرتکب شدند، اعتراض خود را به سیاست­ ها و اقدامات لابی صهیونیستی در سیاست داخلی و خارجی آمریکا اعلام کردند."

در جریان تظاهرات یهودیان ضد صهیونیسم در واشنگتن در سال ۲۰۱۲، «میخاییل بنزیکری» (Michael Benzikry) یک معترض و فعال یهودی حقوق بشرکه همراه خانواده خود از سیاتل به واشنگتن آمده بود، خطاب به صهیونیست ها و یهودیان افراطی برگزارکننده کنفرانس ایپک، فریاد می­ زد: "شما هیتلر زمانید". این گروه از معترضان یهودی شامل خاخام­ های یهودی ضد صهیونیسم  ضمن مخالفت با حمایت بی قید و شرط آمریکا از رژیم صهیونیستی، جنایات صهیونیست­ ها علیه ملت مظلوم فلسطین را محکوم کردند. در آن میان، خاخام­ های ضد صهیونیسم که خود را «خاخام های درستکار» می­ نامند و با عنوان "ناتوری کارتا" هم شناخته می شوند، اعلام کردند که خواستار برچیده شدن صلح آمیز بساط رژیم صهیونیستی در خاورمیانه هستند. از آن جمله، خاخام «یسراییل دیوید ویس» (Yisrael David Weiss) بود که ضمن اعتراض به خشونت پلیس امریکا ، فریاد می­ زد: "همانگونه که هیتلر نابودی یهودیان را می ­خواست، صهیونیست ها نیز امروزه سیاستی را در پیش گرفته اند که در نهایت به نابودی همه یهودیان می­ انجامد."