IRIB World Service

در بخش سوم مقاله، مصادیق خشونت پلیس آمریکا علیه سیاه پوستان بررسی خواهد شد

سیاه پوستان آمریکا بیشترین قربانیان خشونت پلیس را در جامعه این کشور تشکیل می دهند. تنها در سال های اخیر، مصادیق متعددی از خشونت پلیس آمریکا علیه سیاه پوستان خبرساز شده است، درحالی که با در نظر گرفتن موارد افشاء نشده، میزان آن قطعا بیشتر بوده است. در ماه ژوئن سال 2012میلادی، جسد رادنی کینگ (Rodney king) مرد سیاه پوستی که برخورد وحشیانه پلیس لس آنجلس با وی در سال ۱۹۹۲ میلادی موجب اعتراض ها و نا آرامی­ های گسترده ای  در این شهر شده بود، در قعر یک استخر پیدا شد. خبری که به سرعت تبدیل به تیتر یک رسانه ­های خبری در آمریکا شد. مرگ مشکوک رادنی کینگ 47 ساله، خاطره تلخ برخورد خشونت بار پلیس با وی در سال های گذشته را در اذهان عمومی زنده کرد. 20 سال پیش از آن یعنی در شب سوم مارس 1992 در شهر لس آنجلس، حمله وحشیانه پلیس به رادنی کینگ، موجب شکل گیری یکی از بزرگ ترین اعتراضات در آمریکا شده بود. در آن زمان، رادنی کینگ جوان در حال رفتن به خانه بود که چهار پلیس مست برای وقت گذرانی و شوخی شبانه، راه را بر او بستند، وی را با مشت و لگد تا آستانه مرگ مورد ضرب و شتم قرار دادند و سپس پیکر نیمه جان او را رها کردند و رفتند.

یکی از شهروندان لس آنجلسی که در آن موقع شب از پنجره خانه­ اش شاهد این برخورد جنایتکارانه و بی ­رحمانه­ بود، با دوربین شخصی خود توانست از برخی صحنه های آن فیلمبرداری کند. وی این فیلم را در اختیار رسانه ­ها قرار داد، که انتشار آن درحالی که کینگ توسط مردم به بیمارستان منتقل شده بود، جنجالی به پا کرد. پس از آن که پلیس­ های ضارب شناسایی و دستگیر شدند، نتیجه محاکمه آن ها، خود موجب جنجال و آشوب بزرگ تری شد. قاضی دادگاه ایالتی تنها به صرف اینکه چهار پلیس خاطی ادعا کردند قصد شوخی داشته و به دلیل مصرف الکل، متوجه عواقب شوخی خود نبوده اند، رأی به تبرئه آن ها داد. این حکم ناعادلانه، موج وسیعی از خشم و  انزجار و تظاهرات اعتراضی دامنه دار مردم لس آنجلس را برانگیخت، که پلیس برای سرکوب آن، با تمام قوا و با آخرین تجهیزات وارد صحنه شد و دست به کشتار وحشیانه مردم بی دفاع این شهر زد .سرانجام، اعتراضات مردم لس آنجلس پس از شش روز، با به جا گذاشتن ۵۵ نفر کشته و بیش از دو هزار نفر زخمی، با دخالت نیروهای گارد ملی و تفنگداران دریایی ارتش آمریکا فروکش کرد.

در نمونه ای دیگر، در ماه ژوئن سال 1999میلادی، لاتانیا هگرتی (LaTanya Haggerty) یک دختر نوزده ساله سیاه ­پوست که در داخل یک اتومبیل با تلفن همراه در حال مکالمه بود، با شلیک پلیس در شیکاگو به قتل رسید. این پلیس ضارب نیز صرفا با این ادعا که تلفن همراه  مقتول را با اسلحه اشتباه گرفته است،  از سوی دادگاه تبرئه شد. همچنین یک روز پس از این ماجرا، پلیس شیکاگو، «رابرت راس»، یک نوجوان سیاه­ پوست دیگر را که در راه ملحق شدن به تیم فوتبال مدرسه­ اش متوجه دستور پلیس برای پیاده شدن از ماشین نشده بود، به قتل رساند. این پلیس ضارب نیز بمانند بسیاری از پلیس های دیگر آمریکا که بدون هیچ دلیل قانع کننده ای، به بهانه های واهی، سیاه پوستان را در خیابان ها به قتل می رسانند ، توسط قاضی دادگاه تبرئه شد.

در موردی مشابه در نیویورک، پلیس امریکا یک نوجوان سیاه ­پوست به نام دانته جانسون (Dante Johnson) را که همراه با دوستش در حال قدم زدن در خیابان بود، به ضرب گلوله از پشت به قتل رساند. در نمونه ای دیگر از خشونت پلیس علیه سیاه پوستان، ملیس گرین (Malice Green ) در سال 1992میلادی در حالی که در بازداشت پلیس دیترویت (Detroit) بود، بر اثر ضرب و شتم پلیس که موجب خونریزی شدید او شد، درگذشت. وی در یک ایست راهنمایی و رانندگی بازداشت شده بود. در موردی دیگر، در سال 1997میلادی ابنر لویما (Abner Louima)  در حالی که توسط جاستین والپ (Justin Volpe) افسر پلیس نیویورک، به اشتباه دستگیر شده بود و تحت بازداشت قرار داشت، توسط این افسر مورد شکنجه و تجاوز قرار گرفت. پلیس نیویورک تلاش بسیاری برای فاش نشدن این ماجرا و جلوگیری از رسوایی انجام داد، اما در نهایت، این ماجرا توسط رسانه­ های جمعی فاش شد.

نمونه تاثر برانگیز دیگر از جنایت پلیس آمریکا در سال 2006 میلادی روی داد، به این نحو که، جوزف هاملی (Joseph Erin Hamley) سیاه پوست21 ساله غیرمسلح مبتلا به فلج مغزی در وست فورک (West Fork) ایالت آرکانزاس (Arkansas) با شلیک افسر پلیس وظیفه،  لری نورمن (Larry P. Norman) کشته شد. در سال 2008 میلادی نیز، برایان استرنر (Brian Sterner)، سیاه پوست معلولی که چهار عضو بدن او فلج بود و به خاطر نقض قوانین راهنمایی و رانندگی به مرکز پلیس در فلوریدا منتقل شده بود، توسط یک افسر وظیفه از روی صندلی چرخ دار به روی زمین پرتاب شد و مورد بازرسی بدنی قرار گرفت. تصاویر ویدئویی این رفتار ضد انسانی به سرعت در شبکه ­های اجتماعی مجازی و رسانه های خبری منتشر شد، که نگرانی­ های عمومی را در مورد نحوه برخورد پلیس آمریکا با افراد معلول در زندان ­ها و بازداشتگاه ها، به شدت افزایش داد.

نمونه ای دیگر از خشونت پلیس آمریکا که شاید هیچ دلیلی بجز نژاد پرستی برای آن نتوان یافت،  ماجرای رابرت دیویس (Robert Daivis) معلم بازنشسته سیاه پوستی است که در سال 2005 میلادی و در بحبوحه مصائب طوفان کاترینا، مورد ضرب و شتم شدید پلیس نیواورلئان (New Orleans) قرار گرفت. تصاویر انتشار یافته از این ماجرا نشان می داد در حالی که دو پلیس سفید پوست دیویس را گرفته بودند، دو پلیس سفید پوست دیگر وی را مورد ضرب شتم قرار می دادند. صحنه­ های این خشونت پلیس نیواورلئان را یک عضو خبرگزاری اسوشیتدپرس (Associated Press) فیلمبرداری و منتشر کرد.

شهر فرگوسن در ایالت میسوری (Missouri) در سال ۲۰۱۴ میلادی به یکی از بزرگترین صحنه های اعتراض مردمی علیه خشونت پلیس امریکا بدل شد . در این سال، در پی اعلام رای دادگاه در تبرئه دارن ویلسون ( Darn Wilson) افسر پلیس سفیدپوست و عامل قتل مایکل براون(Michael Brown) نوجوان سیاه پوست در شهر فرگوسن ، این شهر دستخوش اعتراضات و آشوب­ های گسترده­ ای شد. این اعتراضات به سرعت به دیگر شهرها و ایالات گسترش پیدا کرد تا جایی که پس از چند روز سراسر آمریکا را در برگرفت. شدت اعتراضات در فرگوسن و برخی از شهرهای دیگر بویژه در ایالت میسوری (Missouri)، به حدی بود که نیروهای گارد ملی آمریکا برای سرکوب مردم معترض به منطقه اعزام شدند. در جریان این اعتراضات، تظاهرکنندگان خشمگین علیه نژادپرستی پلیس، دستگاه قضایی و حکومت آمریکا شعار دادند و حتی در برخی از شهرها پرچم آمریکا را آتش زدند. در واکنش به نا آرامی ها و شورش های برخاسته از شهر فرگوسن، باراک اوباما، رئیس جمهور وقت آمریکا با بیان اینکه هیچ توجیهی برای سوزاندن ساختمان­ ها، آتش زدن خودروها، تخریب اموال عمومی و به خطر انداختن امنیت مردم وجود ندارد، خواستار پیگرد قانونی و مجازات عاملان ناآرامی ها شد.

با این حال، ناآرامی های فرگوسن تا سال بعد ادامه یافت و از آن پس نیز هرساله این شهر در سالگرد کشته شدن مایکل براون صحنه ناآرامی و درگیری بوده است. در ماه اوت سال ۲۰۱۴ میلادی، چند روز پس از قتل مایکل براون (Michael Brown)، نوجوان سیاه­ پوست آمریکایی به دست پلیس در فرگوسن، انتشار یک ویدئو نشان داد پلیس آمریکا جوان سیاه پوست دیگری به نام اِزل فورد ( Ezell Ford) را به ضرب گلوله در لس آنجلس به قتل رسانده است که افشای قتل این جوان نیز باعث بروز اعتراضات گسترده و خشونت آمیزی در آمریکا شد. این رویداد و حوادث سال های بعد نشان داد که خشونت پلیس آمریکا علیه رنگین پوستان به هیچ وجه بنای کاهش ندارد و حکومت این کشور نیز در برابر معترضان به این خشونت، راهی جز سرکوب نمی شناسد. در این خصوص جی جانسون رئیس یک گروه فعال آمریکایی علیه تبعیض نژادی می گوید: "رفتار نیروهای پلیس آمریکا در سراسر این کشور بهتر نشده است. در حقیقت باید گفت از زمان تیراندازی به سوی «مایکل براون» حوادث بیشتری در این رابطه رخ داده که توجه جهانیان را جلب کرده است. پس چگونه می توان گفت که رفتار پلیس بهتر شده است؟ به هیچ عنوان رفتار پلیس بهتر نشده بلکه بدتر نیز شده است."

به نظر می­ رسد آنچه بیش تر از خشونت و جرم و جنایت پلیس، به شعله های خشم و اعتراض سیاه پوستان آمریکا دامن می زند، رویه ناعادلانه و تبعیض آمیز دستگاه قضایی و دادگاه های این کشور به نفع پلیس های مجرم و به زیان سیاه پوستان ستمدیده است. به بیان دیگر می توان گفت اعتراض سیاهان در واقع به نژادپرستی و تبعیضی است که در حکومت آمریکا به شکل سیستماتیک نهادینه شده است.  در واقع، به همین دلیل است که خشونت های پلیس علیه سیاه پوستان، فارغ از اینکه دموکراتها یا جمهوریخواهان بر سر کار باشند، در سراسر آمریکا ادامه دارد و در بسیاری از موارد، قضات حتی پلیس های سفید پوست مجرم را ملزم به حضور در دادگاه محاکمه هم نمی دانند.