تروریسم دولتی رژیم صهیونیستی (1)/ تعریف و ابعاد تروریسم دولتی
در قسمت اول مجموعه متون تروریسم دولتی رژیم صهیونیستی، ابعاد مفهوم تروریسم دولتی بررسی می شود.
واژه تروریسم دولتی، واژه ای جنجال برانگیز است. در جهان امروزی، تعریف دقیقی درباره تروریسم درسازمان ملل متحد که مورد توافق همه کشورهای عضو باشد ارائه نشده است. درواقع، تروریسم دولتی اصطلاحی است که به اقدام های دهشت افکنی توسط دولت ها در سایرکشورهای دیگر اطلاق می شود. درسطحی گسترده تر، تروریسم دولتی از طریق اجرا یا مشارکت در عملیات تروریستی یا حمایت ازعملیات نظامی برای زوال، تضعیف و براندازی دولت هدف یا کل دستگاه حاکمه کشور هدف برنامه ریزی و اجراء می شود. از منظر تاریخی، ریشه ی این اصطلاح به دو کشور یونان و فرانسه بر می گردد، زیرا این دو دولت برای تثبیت پایه های حکومت و زمامداری خودشان به خشونت متوسل می شدند. قبل از جنگ جهانی دوم، استفاده از این روش توسط رژیم نازی آلمان و حکومت استالین در شوروی هم صورت می گرفت. اما پس از تاسیس رژیم صهیونیستی در سال 1948 میلادی این شیوه نمود بیشتری یافت و اصطلاح تروریسم دولتی وارد ادبیات سیاسی و بین المللی شد. در قرن بیستم و بیست و یکم کاربرد واژه ی ترور و تروریسم بیشتر از سده های قبل شده است و دلیل آن بروز برخوردهای خشونتآمیز بین گروههای مختلف در یک کشور یا انجام عملیات خرابکارانه در خاک کشور بیگانه به وسیله فرد یا گروه یا کشوری خارجی است.
از نظر برخی ناظران بینالمللی، دولت نمی تواند مرتکب اعمال تروریستی در حوزه ی صلاحیت داخلی خود شود. این درحالی است که برخی پژوهشگران هم می گویند یک دولت نمی تواند و یا نباید تروریست تلقی شود. در نگرش و پاسخ به شبهات این دو دسته، بررسیهای انجام شده تامل برانگیز است. در حال حاضر، دیدگاه مشترک بسیاری از نظریه پردازان تروریسم درباره این موضوع بیانگر این است که تروریسم قابل اطلاق بر دولت هست. در یک نظرسنجی مبنی بر این که آیا میتوان به اقداماتی که به صورت مستقیم توسط صاحبان قدرت انجام می گیرد، برچسب ترور یا تروریسم زد، پاسخ 86 درصد از شرکت کنندگان مثبت شد. تروریسم دولتی زمانی شکل گرفت که برخی دولت ها برای رسیدن به اهداف سیاسی و حذف فیزیکی نیروهای مخالف خودشان از طریق تاسیس و برقراری شبکه های اطلاعاتی- امنیتی دست به تنظیم این روش تروریستی زدند.
براساس تعریف روث بلکلی (Ruth Blakeley)، استاد روابط بین الملل دانشگاه کنت انگلستان، تروریسم دولتی شامل چهار عنصر کلیدی می باشد. بر پایه ی عنصر اول، بایستی یک عمل عمدی و خشونت آمیز علیه افرادی که دولت وظیفه حفاظت از آنها را دارد، وجود داشته باشد. ویژگی عنصر دوم نیز این است که عمل ارتکابی، بایستی توسط عاملان دولت یا عاملانی که درارتباط با دولت هستند که شامل شبه نظامیان و ماموران امنیتی خصوصی می شود، انجام گیرد. بر اساس تعریف بلکلی، ویژگی سوم این است که عمل و یا تهدید به خشونت، به منظور القاء ترس شدید در برخی از افراد مورد نظر که قربانی را می شناسد، صورت گیرد. ویژگی آخر هم این است که مخاطبان مجبور به تغییر برخی رفتارهای خود شوند.
پس از تاسیس رژیم اسرائیل در اراضی اشغالی فلسطین ، این رژیم جعلی در برخورد با دشمنانش، تروریسم دولتی را به عنوان یکی ازاستراتژی های خود تعیین کرده است. فارین پالیسی در 22 ژوئن 2022 در مقاله ای به بررسی این رویکرد رژیم صهیونیستی در ترور دانشمندان و مقامات محور مقاومت پرداخته است. دانیله پلتکا (Danielle Pletka)، عضو ارشد اندیشکده امریکن اینترپرایز در این مقاله نوشته است، "در 11 سپتامبر 1962، "هاینز کروگ" (Heinz Krug) دانشمند موشکی آلمان از دفتر خود در مونیخ ناپدید شد و دیگر هرگز دیده نشد. کروگ مانند چندین کهنه سرباز دیگر در برنامه موشکی آلمان برای دولت جمال عبدالناصر رهبر اسبق مصر کار میکرد؛ کشوری که پیش از این ربایش، دو بار با رژیم اسرائیل جنگ کرده بود.
پلتکا در ادامه تصریح کرده است: ترور برای مدت طولانی است که ابزاری حیاتی در زرادخانه اسرائیل بوده است درست زمانی که اسرائیل در سال 1948 در حال ظهور بود، "فولکه برنادوت" (Count Folke Bernadotte) مذاکره کننده سازمان ملل توسط اعضای باند "لیهی" ترور شد. این باند تروریستی از جمله شامل اسحاق شامیر بود که بعدها نخست وزیر رژیم صهیونیستی شد. شامیر در عملیات "داموکلس"، شرکت داشت. عملیات "داموکلس" (Damocles)، عملیات سری سازمان موساد رژیم اسرائیل بود که دانشمندان و تکنسینهای آلمان را در ۱۹۶۲ هدف قرار داد. از جمله دانشمندانی مانند هاینز کروگ که سابقاً در برنامه موشکی آلمان حاضر بودند.
دانیله پلتکا همچنین در این مقاله تصریح می کند که هدف قرار دادن رهبران ارشد دشمن، صرفا تاکتیکی نیست. از دیدگاه رژیم اسرائیل اقدامی راهبردی و منطقی است. در واقع تروریسم دولتی به بخشی از ارکان رژیم آپارتایدی صهیونیستی تبدیل شده است . فلسطینیان بیش از دیگران در معرض تروریسم دولتی رژیم صهیونیستی قرار گرفته اند. ترور "فتحی شقاقی" بنیان گذار جهاد اسلامی فلسطین در اکتبر 1995 برای این سازمان ویرانگر بود و ماهها بعد از ترور، "یحیی عیاش" از مقامات حماس در یک عملیات پیچیده دیگر اسرائیلی ترور شد.
تروریسم دولتی را باید در دو سطح داخلی و بینالمللی بررسی کرد. تروریسم دولتی داخلی که به صورت مستقیم توسط عاملان دولتی صورت می گیرد، مرگ بارترین تروریسم به شمار می رود. در این روش، دولت از طریق اعمال سیاست های حکومتی و با هدف ایجاد رعب و وحشت در بین شهروندان به رهبری و هدایت این نوع تروریسم می پردازد تا شهروندان مجبور به اطاعت و فرمان برداری از خواسته های دولت شوند. تروریسم دولتی بین المللی، ناظر به اقدامات خشن و مداخله جویانه یک دولت در داخل قلمرو سرزمینی دولت دیگر است. به عبارت دیگر، پشتیبانی مستقیم یا غیر مستقیم دولت ها از گروه های تروریستی، تروریسم بین المللی است. خواه به صورت تامین مالی یا پناه دادن باشد خواه به صورت آموزش اعضای آنها باشد. در این خصوص می توان به حمایت های آمریکا از گروه تروریستی داعش در عراق ، سوریه و افغانستان اشاره کرد.
رژیم صهیونیستی، نمونه بارز تروریسم دولتی در دو سطح داخلی و بینالمللی است. این رژیم غیرقانونی به ترور هدفمند نیروهای ضد اشغال و حتی یهودیان مخالف این رژیم در فلسطین اشغالی اقدام میکند. به کلامی گویا تر، از روش ترور، به عنوان یک روش سرکوب استفاده میکند. این رژیم با ساماندهی و سازماندهی افراد، آنها را برای اقدامات تروریستی در کشورهای دیگر، آموزش می دهد و از نظر مالی و دیپلماتیک از آنها پشتیبانی می کند. رژیم صهیونیستی به دلیل عجز و ناتوانی در رویارویی مستقیم با مخالفانش به چنین شیوه هایی روی میآورد.
