IRIB World Service

در قسمت ششم مقاله راهکار ایران برای حل مسئله فلسطین، ابعاد و بازتاب های طرح همه پرسی ملی در فلسطین، بررسی خواهد شد.

به نظر می ‌رسد  طرح همه پرسی ملی در فلسطین تا زمانی که به عنوان یک مطالبه فراگیر ملت فلسطین، ملل مسلمان و افکار عمومی مطرح نشود، تنها به صورت یک ایده مطرح خواهد بود و انتظار تاثیرگذاری چندانی نباید از آن داشت. اما اگر به عنوان یک مطالبه فراگیر و سازمان ‌یافته مطرح شود، می ‌توان ثمرات آن را در معادله درگیری با دشمن صهیونیستی ، انتظار کشید. در این روند نقش رسانه‌ها و مراکز تولید فکر بسیار با اهمیت خواهد بود. همانطور که رسانه‌ها و مراکز تولید فکر در غرب به عنوان بازو برای طرح‌ های غربی در خصوص فلسطین و منطقه عمل می ‌کنند و آنان را به عنوان یک مطالبه عمومی پیگیری می ‌کنند رسانه ‌های جهان اسلام  نیز به کمک رسانه‌ های همسوی جهانی نیز ترویج و تحلیل ابعاد مختلف این طرح را در دستور کار قرار داده و آن را با در سطح افکار عمومی به اشتراک بگذارند تا رفته‌ رفته به عنوان یک مطالبه عمومی در دنیای اسلام و در سطح بین المللی مطرح شود.

جریان غربی- عربی با محوریت صهیونیست‌ها، در مرحله اول طرح را مسکوت گذاشته و در مقابلش سکوت کرده‌اند. زمانی که تبیین عمومی آن توسط ایران به نقطه مطلوبی رسید، آنها تلاش کردند که مفاهیم و مبانی آن را تحریف و سپس به آن خدشه وارد کنند. در صورت تبدیل طرح به مطالبه عمومی - جهانی، آنها سراغ گزینه بعدی یعنی موج ‌سواری و حمایت ظاهری از طرح خواهند رفت و تلاش خواهند کرد وارد مراحل اجرا نشوند. اما در حال حاضر که متاسفانه رژیم اسرائیل موجودیت دارد، مسائلی غیر از مسائل همه‌ پرسی در رسانه‌ های جریان سازش اولویت خبری پیدا کرده است. ازجمله طرح سازش موسوم به صلح ابراهیم که هدف رژیم صهیونیستی و آمریکا اینست که این طرح به عنوان تنها راه حل برای اعراب و اسرائیل مطرح شود . در حالی که هدف ارائه کننده گان صرفا مشروعیت بخشی به رژیم صهیونیستی غاصب فلسطین و عادی سازی رابطه کشورهای اسلامی با این رژیم توسعه طلب است.

اما در برابر طرح سازشکارانه به اصطلاح صلح ابراهیم  ، طرح همه پرسی ملی در فلسطین درعمل توطئه های مشترک غربی - عربی را  رسوا می سازد. اینکه بخواهیم منتظر بمانیم تا این طرح از طرف اسرائیل و یا آمریکا پذیرفته شود ، صحیح نیست. زیرا غرب فقط مدعی دموکراسی، و در عمل از دموکراسی  به عنوان پوششی برای رسیدن به اهداف نامشروع خود بهره می جوید. آنها در عمل دنبال تحقق دموکراسی در فلسطین اشغالی نیستند ، بلکه طرح آنها تثبیت رژیم اشغالگر قدس و حذف تدریجی فلسطینی ها در سرزمین آبا و اجدادیشان است.  بنابراین می توان گفت انتظار نمی رود طرح همه پرسی ملی فلسطین صرفا با برگزاری کنفرانس‌های بین‌المللی، و بحث  درباره اینده مساله فلسطین اجرا شود.

اولین فرصتی که طرح همه پرسی ملی در فلسطین برای مقاومت با خود به همراه دارد، معرفی صحیح مقاومت به جهان است. استعمارگران و جریان صهیونیستی همواره تلاش کرده‌اند مقاومت را به شکل نادرست به جهانیان معرفی کنند. مثال بارز در این زمینه، معرفی جریان تکفیر و داعش به جهان، تحت عنوان «اسلام‌ گرایان» بوده است. آنها همواره تلاش کرده‌اند که بگویند اسلام این نگاه و رویکرد تکفیری را دارد و همواره تلاش می‌کنند جریان مقاومت را یک جریان تروریستی معرفی کنند. 

طرح همه ‌پرسی ملی در فلسطین فرصتی را در اختیار مقاومت قرار می‌دهد که به جهانیان بگوید مقاومت چنین دیدگاه انسانی و متعالی دارد و صرفا در پی اسلحه و جنگ نیست؛ بلکه زمانی به سراغ سلاح می ‌رود که چاره‌ای جز سلاح برای احقاق حقوق خود نداشته باشد. دومین فرصت در این مسیر آن است که جریان مقاومت به جهانیان اعلام کند که جهان غرب و آمریکا که مدعی حقوق بشر و دموکراسی هستند، در عمل تا زمانی که مجبور نشوند حاضر نیستند به این طرح‌های دموکراتیک تن دهند چرا که در راستای منافع استعمارگرانه آنها نخواهد بود.

طرح پیشنهادی ایران برای حل مساله فلسطین واجد فرصت‌هایی برای سیاست خارجی ایران در منطقه و سازمان‌های بین‌المللی است. همچنین این طرح به قدرت چانه‌زنی دیپلماتیک و سیاسی محور مقاومت و حامیان آرمان قدس می‌افزاید. یکی از مهم ترین فرصت‌های این طرح، ارائه و ثبت آن در سازمان ملل است. بدین ترتیب، صدها کشور و هزاران دیپلمات و سازمان مردم‌ نهاد و حقوق بشری و نهادهای وابسته به سازمان ملل و البته رسانه‌ها، با طرح دموکراتیک ایران آشنا می‌شوند. ثبت طرح در سازمان ملل، پشتوانه حقوقی طرح را افزایش داده است. این امر زمانی واجد اهمیت بیشتر خواهد شد که توجه کنیم مجمع عمومی نیز چندین قطعنامه در مورد حق بازگشت مردم فلسطین به سرزمین خود و همچنین لزوم توجه به حق تعیین سرنوشت آنان تصویب کرده است. به عبارت دقیق‌تر، طرح ایران در مهم ترین سازمان بین‌المللی جهان که قطعا در برگزاری همه‌پرسی و فرایند اجرای آن، مهم ترین نقش را ایفا خواهد کرد ثبت شده است.

طرح همه پرسی ملی در فلسطین یا طرح دموکراتیک جمهوری اسلامی ایران برای حل مساله فلسطین توسط آیت الله خامنه ای رهبر معظم انقلاب اسلامی مد ظله العالی نخستین بار در تاریخ 29 مهر ماه 1379 مطرح شد و در زمستان 1398 (2019 میلادی) به خواست معظم‌له و به همت مجلس شورای اسلامی و وزارت امور خارجه ایران در سازمان ملل ثبت گردید. فرصت دیگر این طرح، توان اجماع‌سازی در جهان اسلام پیرامون تامین حقوق فلسطینی ها است. 

 در تاریخ 21 دسامبر سال 2020 میلادی، اکثریت آرا در مجمع عمومی سازمان ملل متحد به نفع «قطعنامه حاکمیت دائمی مردم فلسطین در سرزمین اشغالی فلسطین از جمله قدس شرقی Permanent sovereignty of the Palestinian people in the Occupied Palestinian Territory, including East Jerusalem» به رغم کارشکنی‌های آمریکا و رژیم صهیونیستی رای دادند. ۱۵۳ کشور به این قطعنامه رأی مثبت و پنج کشور به آن رای منفی و ۱۷ کشور هم رای ممتنع دادند. رأی مثبت به این قطعنامه، حق مردم فلسطین را بر منابع طبیعی خود از جمله زمین منابع انرژی و آب را تایید می‌کند، بدون اینکه حقوق آنها در دریا و حق غرامت آنها در نتیجه سوء استفاده رژیم اشغالگر اسرائیل از منابع طبیعی آن نادیده بگیرد.

همچنین سازمان ملل متحد در 23 نوامبر 2020 قطعنامه حمایت از حق مردم فلسطین برای تعیین سرنوشت را با اکثریت آراء به تصویب رساند. این قطعنامه که در کمیته سوم کمیسیون امور اجتماعی، انسانی و فرهنگی سازمان ملل متحد برگزار شد، با اکثریت قریب به اتفاق و با 168 رأی مثبت، ۵ رأی مخالف و ۱۰ رأی ممتنع تصویب شد. این قطعنامه بار دیگر بر حق مردم فلسطین بر تعیین سرنوشت خود از جمله حق برخورداری از یک کشور مستقل تأکید دارد و از تمام کشورها و آژانس‌ها و سازمان‌های وابسته به مجموعه سازمان ملل متحد می‌خواهد که به حمایت از ملت فلسطین و همکاری با آنان برای رسیدن به حق سرنوشت خود در نزدیک‌ترین زمان ممکن کمک کنند.

 قطعنامه های مذکور که در ماه‌های پایانی سال 2020 به تصویب رسیدند، واجد برخی ویژگی‌های طرح ایران نیز هستند. از جمله حق تعیین سرنوشت؛ لذا طرح دولت ایران در سازمان ملل، مبتنی بر اصول حقوق بین‌الملل و قطعنامه‌های آن سازمان است و پایه حقوقی قابل توجهی دارد. حسین کنعانی‌مقدم کارشناس مسائل فلسطین در ایران اعتقاد دارد: پروژه عادی‌سازی روابط که در واقع باید آن را آشکارسازی روابط اعراب و رژیم غاصب قدس بدانیم، با چالش جدی سیاسی، حقوقی و رسانه‌ای مواجه شده است. هر نوع طرح سیاسی دشمن اسرائیلی، با طرح ایران روبرو خواهد شد و در میدان نظامی نیز گروه‌های مقاومت، فعال هستند. لذا این طرح می‌تواند به عنوان یک راهکار و یا نقشه راهی برای پایان دادن به مناقشات منطقه‌ای در نظر گرفته شود و توجه بیشتری را از کشورها به خود جلب کند.