انتشار پژوهش «هیدروپلیتیک ترکیه در حوضه آبریز دجله و فرات و تأثیر آن بر منطقه» (با تاکید بر رویکرد رسانه ای)
واحد پژوهش های کاربردی معاونت برون مرزی صداوسیما در قالب مجموعه راهبردهای پژوهشی رسانه ای و کاربردی، پژوهش «هیدروپلیتیک ترکیه در حوضه آبریز دجله و فرات و تأثیر آن بر منطقه» (با تاکید بر رویکرد رسانه ای) را منتشر کرد.
هیدروپلیتیک ترکیه در حوضه آبریز دجله و فرات؛ تبعات منطقهای و فرامنطقهای هیدروپلتیک ترکیه؛ پیامدهای پروژههای آبی ترکیه از جمله آغاز آبگیری سد ایلیسو بر عراق، سوریه و ایران؛ مواضع ترکیه، سوریه، عراق و ایران در قبال پروژه های سدسازی ترکیه؛ پیامدهای اجرای کامل پروژه گاپ در حوزه های زیست محیطی، انسانی، امنیت غذایی، اقتصادی و ... ؛ نقش رژیم صهیونیستی در هیدروپلتیک ترکیه؛ هیدروپلیتیک ترکیه از منظر صاحبنظران بین المللی، از جمله ارکان اصلی این پژوهش است.
پژوهش «هیدروپلیتیک ترکیه در حوضه آبریز دجله و فرات و تأثیر آن بر منطقه» (با تاکید بر رویکرد رسانه ای) توسط مراد دلالت، نگاشته با نظارت علمی دکتر جعفر حق پناه و دکتر احمد کاظمی در مرداد 1398 منتشر شده است.
در بخشی از این پژوهش آمده است:
با تحرکات گروه تکفیری تروریستی داعش در سالهای اخیر در منطقه ، دولتمردان ترک با سوء استفاده از وضعیت عراق و سوریه که درگیر مبارزه با گروه های تروریستی بودند، ساخت سد ایلیسو را بدون هماهنگی با کشورهای تاثیرپذیراز ساخت این سد و با بی توجهی به پروتکل 1946 میلادی میان عراق و ترکیه در دستور کار خود قرار دادند. علیرغم اعتراضات؛ آنکارا در مرداد 1398 و در اوج تابستان طرح آبگیری سد ایلیسو را بدون اعلام رسمی آغاز کرده است که تصاویر ماهواره ای موید این موضوع است. آبگیری این سد بر روی رودخانه دجله، باعث کاهش 56 درصدی ورود آب به و عراق در مقایسه با قبل می شود. مساله ای که با توجه به سابقه سدسازی های ترکیه در فرات و دجله ، علاوه بر نابودی کشاورزی و دامپروری در عراق و سوریه ، باعث ایجاد مشکلات زیست محیطی بویژه بیابان زایی و تشدید طوفان های گرد و غبار در ایران نیز می شود.
همکاری های چندجانبه میان کشورهای منطقه، پیگیری دیپلماسی فعال منطقه ای، عزم جمعی برای اجرایی کردن قواعد کنوانسیونهای بین المللی مثل کنوانسیون بین المللی بیابان زدایی، کنوانسیون تالاب ها بویژه قواعد حاکم بر رودخانه های فرامرزی و قواعد عرفی و الزام آور حقوق بین الملل محیط زیست، نظیر «منع استفاده خسارت بار از محیط زیست» و بهره گیری از راهکارهای حقوقی از جمله اقداماتی است که ضمن شکل دادن به مدل جدیدی از همکاری های زیست محیطی منطقه ای، می تواند مانع تداوم اقدامات تخریبی زیست محیطی در منطقه شود.